هنرمند هنر سوخت
«هنري كه صادق نباشد هنر نيست»
چهار سوق شيرازيهاي اصفهان، در سال 1288 پذيراي قدوم نوزادي شد كه بعدها يكي از بزرگان گشت، حسين خوشنويس زاده در خانوادهاي به دنيا آمد كه پدرش روحاني بود و هم به علم و هنر ارج مينهاد.
پدر خود از بزرگان ادب و هنر بود و او يعني حسين خوشنويس زاده، ميراث دار، خانداني هنرمند بود، پدر بزرگ مرحوم علامه علي اصغر، خوشنويس، طبيب، عالم و البته هنرمندي بزرگ و ممتاز بود و در يكي از حجرههاي مسجد سيد اصفهان تدريس ميكرد، و اين پدربزرگ شاگرداني چون آيت الله ملا ابوالقاسم زفرهاي، دكتر ميرزا احمد خان، بنيانگذار بيمارستان احمديه، حكيم باشي سيد عطار بيدآبادي و مرحم آيت الله آقا سيد محمد باقر روضاتي (صاحب كتاب روضات الجنان) را تربيت نمود.
به رسم آن روزگار و هم بنا به عشق و علاقهاي كه حسين به قرآن، حديث و روايات داشت به حوزهي علميه رفت و همزمان با تحصيل در حوزه به فراگيري هنر تذهيب در مكتب پدرش پرداخت.
پس از فراگيري هنرهاي سوخت، معرق، طلاكوبي و خوشنويسي در مكتب پدر، براي فراگيري هنر نگارگري ايراني (مينياتور) به نزد «باقر خان سليمي» و «استاد ميرزا هادي خان مختار تجويدي» زانوي شاگردي به زمين زد.
مرحوم حسين خوشنويس زاده، با استاد بهزاد، هنرمند نامدار «نگارگري ايراني سالها همراه و همكار بود، خود ايشان چنين ميگويد: «من پيش از آن كه به كار سوخت بپردازم، مدتها اين رشته را تمرين و تجربهكردم حتي مدتي به مينياتور پرداختم زمينهي كار مشترك، دوستي عميق بين من و «بهزاد» هنرمند نامدار - كه يادش گرامي باد – به وجود آورد. ما كارهاي مشتركي در زمينهي ميناتور انجام داديم و تا پايان زندگي بهزاد، دوستيمان ادامه يافت.»
استاد حسين خوشنويس زاده، به تهران رفت و در هنرستان هنرهاي زيباي تهران و مدرسه دارالفنون ادامهي تحصيل داد، استاد پس از پايان تحصيلات خود، به رسم اسلاف و بزرگاني به معلمي و آموزش پرداخت.
استاد حسين خوشنويس زاده، در طول 75 سال كار خلاق و هنري مجموعهاي بي نظير و پر ارزشي از دست آفريدههاي خود در زمينهي «سوخت» و «مينياتور» به يادگار گذاشت و سالياني سال است كه موزهي هنرهاي زيباي تهران و ديگر موزههاي بزرگ جهان از آثار او چون دري گرانبها محافظت ميكنند.
نشان دادن روح بلند، طبع لطيف و هويت ايران اسلامي، توسط استاد حسين خوشنويس زاده در آثارش، غرب و شرق را واداشت زبان به تحسين او بگشايند و در برابر هنر ايران زمين سر تسليم فرود آورند «ترومن» در سال 1953، كندي در سال 1965، اليزابت ملكه انگلستان، استالين و فروشچوف همه و همه از ستايندگان استاد حسين خوشنويس زاده بودهاند، همچنين 66 شرقشناسي بزرگ اروپايي از آثار استاد فيلمهايي مستدي توليد كردهاند
مرحوم استاد حسين خوشنويسزاده در خط نسخ، رقاع و نستعليق و همچنين در هنرهايي چون تذهيب، طاكوبي و تشعير نيز استاد و هنرمندان يگانه بود و هيچگاه غم نان را اسباب پتيارگي هنر نكرد، چنان كه خود گفته است: «هنر اگر به بازار بيايد، از اصالت ميافتد و به هرز ميرود، هنر بايد در خود تغذيه كند و از خود مايه بگذارد. اگر بخواهد وسيله سود و كسب و كار شود و پشت ويترين مغازهها برود، ناگزير از صداقت دور ميشود و هنري كه صادق نباشد، هنر نيست.
شك نيست كه هنرهاي اصيل، هرگز نميميرند «هنر» نهال بالندهاي است كه به مراقبت بسيار نيازمند است.»
مرحوم استاد حسين خوشنويس زاده به چشمهي آفرينش اتصال داشت، او كه خود از زمره شاگردان و مريدان مرحوم آيت الله حاج آقا رحيم ارباب (ره) بود و از ايشان اجازهي حكم داشت، نه تنها به فرايض پنجگانه كه به نماز شب سحرخيزي و تضرع نيز اهتمام و اقبال خاص داشت.
او در حين كار با صدايي خوش، قرآن، حديث و اشعار عرفاني ميخواند، و هيچگاه بي وضو دست به كار نبرد.
سال 1353 انتشارات «اقبال» قرآني را كه به دست استاد تذهيب و تشعير شده بود به چاپ رساند
و سال 1373، كسي در گوش زمين قطعهي نامآوران آرامستان باغرضوان اصفهان، نامي را زمزمه كرد و آن زمين آغوش گشود، تا پيكر، استادي بزرگ و سالكي راه الي الله، استاد حسين خوشنويس زاده در آغوش كشيد.